بخار به دلایل متعدد رایجترین سیال حمل و انتقال حرارت است. ظرفیت بالای حرارت، کنترل آسان دما (از طریق شیر کنترل فشار)، ارزان، غیرسمی و ایمنبودن، نبود گرادیان دما در سطح انتقال حرارت که مشکل رایج در سیستم دیگ روغن است، سطح حرارتی مورد نیاز کم (به دلیل بالا بودن ویژگیهای انتقال حرارت بخار)، و استریل بودن که موجب پرطرفدار شدن آن در صنایع غذایی، صنایع دارویی و درمانی شده است، برخی از این دلایل است.
در سیستمهای بخار (دیگ بخار) در محل مصرف از یک یا چند مبدل حرارتی برای انتقال گرمای بخار به آب و … استفاده میشود. سیال گرم شده (عموما آب) در کاربردهای تاسیساتی به فن کویلها یا رادیاتورها ارسال میشود و یا برای مصارف شستشو و غیره (آب گرم مصرفی)، صرف میشود. در سیستمهای قدیمی این مبدل معمولا یک مبدل پوسته و لوله بزرگ است که تلفات بالای انرژی از جداره و نیاز به عایقکاری را در پی دارد. در سیستمهای مدرن از یک مبدل حرارتی صفحهای که اندازه ای در حدود یک سوم مبدل پوسته و لوله دارد به عنوان استیم هیتر استفاده میشود.
مبدلهای صفحهای واشردار ساخت آگرین انرژی AGEN را میتوان برای سیستمهای بخار تا دمای ۱۴۰ درجه سانتیگراد استفاده کرد. در سیستمهای با دمای بالاتر با استفاده از یک شیر کنترل فشار به سادگی میتوان دما بخار ورودی به مبدل را کنترل کرد.
